Το Magico.info σε πρώτη πανελλαδική προβολή παρουσιάζει:
ΦΤΕΡΑ
Για κάθε επικοινωνία απευθυνθείτε στη διεύθυνση: zachs75subs@gmail.com
- Αυτό; - Αυτό.
Ας ξεκινήσουμε.
Ογδόντα έξι.
Σαράντα δύο.
Δέκα οχτώ.
Σαράντα οκτώ.
Τριάντα πέντε.
Πενήντα πέντε.
Σαράντα δύο.
Δεκατέσσερα.
Δεκαοχτώ.
Ενενήντα ένα.
Εβδομήντα οκτώ.
Εξήντα.
Πενήντα έξι και μισό.
Αυτό ήταν.
Κανονικό μέγεθος.
Σαρανταοκτώ.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε. Δες όλα αυτά τα παράσημα.
- Είναι απλά μετάλλια. - Ήχο δεν έχει; Βάλε ν' ακούσουμε;
Τόσο δύσκολο είναι να μαντέψεις τι λέει;
Χειροκροτούν.
- Προσέξτε! - Γρήγορα! Δε θα προφτάσουμε!
Παρακαλώ, αφήστε μας να μπούμε, είναι η διευθύντριά μας, θα κάτσουμε πίσω.
Θα είμαστε ήσυχες!
Ντίνα;
Το παίζει κι η τηλεόραση εδώ.
- Πού είναι η Ναντέζντα; - Την χάσατε. Έχει ήδη κατέβει.
- Να πάρει! - Μην ανησυχείς γι' αυτό.
Ξέρω τι είναι.
- Σίγουρα, ξέρουν τα πάντα. - Είναι όλες ενήλικες.
Εσύ φταις, Λένα. Πλέξε τα μαλλιά μου και πλέξε τα μαλλιά μου.
Εκεί, δίπλα στη λάμπα.
- Δείχνουν ξανά την Ναντέζντα. - Την έχουμε ήδη δει.
- Να πάρει, δεν πιάνει. - Ηλίθιε!
- Κοίτα αυτές τις κοπέλες. - Όχι κι άσχημες.
- Τίποτα το ιδιαίτερο. - Ούτε εσύ είσαι κάτι το ιδιαίτερο.
- Τι λες γι' αυτήν; - Όχι.
Ποιες σ' αρέσουν, οι ξανθές ή οι μελαχρινές;
- Δεν έχω αποφασίσει ακόμα. - Κρίμα.
- Να και πάλι η Ναντέζντα. - Δες τα παράσημά της!
- Αυτό το δίπλωμα είναι για μας. - Δεν πάμε στην καφετέρια;
- Καλή δουλειά, καλά οργανωμένη. - Κάνουμε ό,τι καλύτερο, Ιβάν Πέτροβιτς.
Βλαντιμίρ Ντανίλοβιτς, γιατί δε μου ζητάς να χορέψουμε;
Ξέρεις ότι πονάει η πλάτη μου.
- Μας συγχωρείτε! - Προσέξτε πού πηγαίνετε.
- Τι έχουμε εδώ; - Κορίτσια, γιατί χώνεστε;
- Ήμασταν ήδη στη γραμμή! - Ντροπή σου, νεαρή μου!
Για να δούμε.
- Δύο μπουκάλια μπύρα. - Η μπύρα σε χοντραίνει.
- Κι ένα πακέτο τσιγάρα; - Κι ένα πακέτο τσιγάρα.
Βοστριακόφ;
Τι σόι κορίτσια σ' αρέσουν, οι έξυπνες ή οι χαζές;
Οι χαζές, όπως κι εσύ.
Ναντέζντα, έχεις συνηθίσει στη νέα σου δουλειά;
Όλο και κάτι γίνεται. Από 'δώ ο βοηθός μου, ο Μπόρις Γκριγκόριεβιτς.
Χαίρω πολύ.
Ευχαρίστησε τον Ιβάν Πέτροβιτς. Σε πρότεινε για τη δουλειά και τον στήριξα.
Του χρόνου, θα σας στείλω το παιδί μου. Μπλέκει πάντα σε προβλήματα.
Δεν είμαστε σωφρονιστικό ίδρυμα, Ιβάν Πέτροβιτς.
- Θα τον στείλω εδώ ούτως ή άλλως. - Εντάξει.
Ναντέζντα Στεπάνοβνα, μπορώ να σας ζητήσω να χορέψουμε;
Αστειεύεσαι; Καλό το αστείο.
- Δώσ' το πίσω! - Έλα να το πάρεις.
- Με το μαλακό! - Τρελοκόριτσο!
Θα 'πρεπε να σε πετάξουν έξω!
- Είναι τσιμπημένη μαζί του. - Δώσ' το μου σαν δώρο.
Ηλίθια!
Τι συμβαίνει;
Τι κάνει ο Βοστριακόφ εδώ;
- Μπήκες κρυφά από την πίσω πόρτα; - Από τη μπροστά μπήκα.
Φύγετε, όλοι σας.
Βοστριακόφ, εσύ μένεις εδώ.
Θέλω κάτι να σου πω.
Ξετσίπωτε!
- Πώς ξέπεσες τόσο και χτυπάς κορίτσια; - Αυτή άρχισε.
Πάψε εσύ! Στον Βοστριακόφ μιλάω!
Πώς ξέπεσα τόσο χαμηλά; Χαμηλά, πιο χαμηλά κι όλο πιο χαμηλά!
Πάψε. Κάτσε σωστά.
Εδώ, ρίξε μια ματιά, Βλαντιμίρ Ντανίλοβιτς. Πολύ σπάνιο δείγμα.
Τον κυνηγάς από τη μια πόρτα κι αυτός σέρνεται από την άλλη.
- Δε σύρθηκα... - Πάψε. Πάψε!
Τι ντροπή! Μας έχεις ντροπιάσει όλους, δυσφημείς το σχολείο!
Ντρέπομαι που κρατώ αυτό το δίπλωμα στα χέρια μου!
Μη, σας παρακαλώ!
Δώστε το πίσω.
Εντάξει.
Γιερμολέαβα;
Ζήτα συγνώμη. Εδώ και τώρα, μπροστά στην Γιερμολέαβα, μπροστά σε όλους.
Κι αν δεν το κάνω;
Αν δεν το κάνεις, θα σε αποβάλλω από το σχολείο.
Και λοιπόν;
- Μπόρις Γκριγκόριεβιτς; - Μάλιστα;
Παρακαλώ συνόδευσε εκτός κτιρίου τον Βοστριακόφ.
Είναι ελεύθερος να πάει όπου θέλει.
Μάλιστα, κυρία.
Φεύγω έκπληκτος, αφήνω πίσω μια ιδιοφυΐα.
Ας δημιουργήσει τα αριστουργήματά του και να κόψει το γρασίδι στην αυλή.
Απλά φανταστείτε, μόλις ένα λεπτό πριν,
στάθηκα δίπλα του και κοίταξα τα μαύρα κουμπιά του.
Εγώ, ένας απλός δημοσιογράφος, ένας ταπεινός θνητός.
Μετάφραση από Σέρβο-Κροατικά, επιμέλεια Χόφμαν.
Πάσια, μπορείς να μου πάρεις ένα σαμοβάρι;
- Σου φέρνουν σαμοβάρια στο μουσείο; - Όχι, μόνο οστά μου φέρνουν.
Κοίτα λένε, ίσως ανήκουν σε μαλλιαρό μαμούθ.
Αλλά είναι απλά οστά αλόγων.
Κουράστηκες; Θα φύγω.
Σήμερα απέλαβα ένα παιδί από το σχολείο.
Τι παιδί;
- Ίσως είναι η Τάνια. - Κάθισε.
Για ποιο λόγο να έρθει;
- Χαίρετε. Είναι η Τάνια εδώ; - Όχι, έχει φύγει.
Πότε θα γυρίσει;
Ρωτήστε τη μητέρα της. Παντρεύτηκε.
- Ελάτε μέσα, μη στέκεστε εκεί. - Όχι, εντάξει. Θα φύγω.
Με την ευκαιρία, η Τάνια τηλεφώνησε. Μου ζήτησε να σου δώσω χαιρετίσματα.
Ευχαριστώ.
- Απλά δεν είσαι ποτέ σπίτι. - Σωστά.
- Πρέπει να πηγαίνω. - Εντάξει.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Τώρα που το είπες, όταν η Τάνια σε ξανακαλέσει,
δώσ' της τα χαιρετίσματά μου.
- Να προσέχεις. - Καληνύχτα.
- Μπορώ να σου τηλεφωνήσω αύριο; - Φυσικά.
Πάσια!
Με φώναξες;
Καληνύχτα.
Θεία Νάντια, κοίτα, ένα αεροπλάνο πέφτει.
Δε θα πέσει.
Το κάνει επίτηδες, λέγεται περιστροφή.
Δες, δες ψηλά!
Θεία Νάντια, ο ουρανός είναι μακριά;
Πάμε να ξαναβουτήξουμε;
Δε θέλω να βουτήξω, πεινάω.
Θέλετε να πάμε στο αεροδρόμιο;
- Χαίρετε. - Χαίρετε.
- Ήρθα να σε δω. - Γεια σου Νάντια, έρχομαι αμέσως.
- Χαίρετε. - Χαίρετε, Ναντέζντα Στεπάνοβνα.
- Ετοιμάζεστε για το τουρνουά; - Ναι, σύντομα θα πάμε στη Μόσχα.
- Μα δεν πάνε όλοι, έτσι; - Μόνο αν περάσεις τα δοκιμαστικά.
- Μόνο αν έχεις αρκετά άλματα. - Όλοι όμως μπαίνουν στα δοκιμαστικά.
Έξοχα.
- Λοιπόν, θες να γίνεις πιλότος; - Ναι, θέλω πολύ.
Κι εγώ θέλω.
Τίνος είναι τα παιδιά;
Των γειτόνων, τα πήγα στο ποτάμι να κολυμπήσουν.
Μπάρισεφ, έρχεται η σειρά σου.
Ναντέζντα Στεπάνοβνα, φαίνεσαι υπέροχη!
Και γιατί να μη δείχνω;
Τι κάνει αυτός ο τύπος εκεί πέρα;
Δεν πέρασε τα φυσιομετρικά κι είναι τσατισμένος τώρα.
Θυμάσαι τον Πάσια;
Όλο περίμενε πριν τον πόλεμο και πώς κατέληξε;
Ναι. Αλλά τώρα οι πίνακες κατάταξης είναι πολύ πιο αυστηροί.
Ναι, αλλά εσύ κρατιέσαι ακόμα.
- Ζηλεύεις; - Όχι, το έχω συνηθίσει.
Πετάς πολύ;
Κοίτα... πετάω, διδάσκω.
- Πώς και δεν έχεις περάσει ποτέ; - Θα περάσω.
Άκου, γιατί να μη βρεθούμε όλοι μαζί;
Παιδιά, πάμε μαζί.
# Εκεί όπου το πεζικό δεν περπατά,
# εκεί όπου το τρένο δεν προχωρά,
# εκεί όπου το τανκ δεν περνά,
# εκεί το ατσάλινο πουλί θα πετά,
# εκεί όπου το τανκ δεν περνά,
# εκεί το ατσάλινο πουλί θα πετά!
# Εκεί όπου το πεζικό δεν περπατά,
# εκεί όπου το τανκ δεν περνά...
# εκεί όπου... εκεί όπου το τρένο δεν προχωρά,
# εκεί το ατσάλινο...
Νάντια, δημιούργησαν τα παιδιά μου κάνα πρόβλημα στο ποτάμι;
Όχι, ήμασταν καλοί! Έτσι δεν είναι, θεία Νάντια;
Κοίτα αυτό.
Είναι παπάκι! Δεν πρόκειται να το κόψω.
Η ερώτηση είναι...
γιατί κάποιος πρέπει να ξεφλουδίζει πατάτες κυριακάτικα;
Τα εστιατόρια γιατί είναι;
Ναι, λες και πηγαίνετε συνέχεια σε εστιατόριο.
Θα πηγαίνω. Από 'δώ και στο εξής θα πηγαίνω σε εστιατόρια κάθε μέρα.
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ
- Είστε από άλλη πόλη; - Όχι, γιατί;
Δε σερβίρουμε μετά τις 6:00 γυναίκες, μόνο αν συνοδεύονται.
Ποιος το σκέφτηκε αυτό; Φώναξε τον υπεύθυνο.
Δε μπορώ να τον φωνάξω.
Ναι;
Λέτε;
Εντάξει.
Καλώς ήρθες, παρακαλώ, κάτσε μαζί μας.
- Με αναγνωρίζεις; - Φυσικά.
- Μορόζοφ, Ιγκόρ Μιχαΐλοβιτς. - Σωστά, από 'δώ οι φίλοι μου.
Πετρούκινα επίθετο, Ναντέζντα Στεπάνοβνα.
Θυμάστε τη Ναντέζντα Στεπάνοβνα;
Υπηρετήσαμε μαζί σε λαϊκή επιτροπή για ένα ολόκληρο έτος.
Για χάρη σου, η Σούρα θα φτιάξει κάτι, δε θα χρειαστεί να περιμένεις.
- Θα ήθελα να φάω κάτι. - Φυσικά, αμέσως.
Χαίρετε.
Ορίστε.
- Στην υγεία σου. - Να σου πω! Θα σας πετάξω έξω.
Χαίρετε, Ναντέζντα Στεπάνοβνα.
Ναντέζντα Στεπάνοβνα; Σπιτική καπνιστή ρέγγα.
- Παρακαλώ, πάρε όσο θες. - Ευχαριστώ, όχι.
Θα φέρω καραβίδα να φας.
- Δε θα κάνω πολύ. - Μου φτάνει κι αυτό.
Επιστρέφω αμέσως.
Πάρε εσένα για παράδειγμα, μια απλή Σοβιετική.
- Τι θέλεις; - Άντε χάσου.
Απλά ήθελα να μιλήσω.
Τι, δε μπορούμε να έχουμε μια κουβεντούλα;
Μαμά!
- Τι τρομακτικό μπουλντόγκ! - Δεν είναι μπουλντόγκ, είναι μπόξερ.
Τι τεράστιο θηρίο όμως. Φυλάει το σπίτι σας;
Δεν υπάρχει τίποτα να φυλάξει εκεί.
Είναι πολύ άσχημος.
Μην τον προσβάλλεις, καταλαβαίνει τα πάντα.
Ήρθα για να τα πούμε.
- Γνώρισες τον Ιγκόρ. - Μίλησα με τον Ιγκόρ στο τηλέφωνο.
Δεν τον έχω γνωρίσει κανονικά σαν σύζυγό σου.
Συγχώρεσέ με.
Εδώ μένουμε, επικρατεί μεγάλη πολυκοσμία.
Άκου, Τάνια.
Δε νιώθεις αμηχανία;
Στην τελική, θα μπορούσε να ήσουν κόρη του.
Όχι, δε θα μπορούσα. Πάμε.
Τάνια, περίμενε. Άσε να σε φροντίσω εγώ.
Γιατί περίμενες τόσο πολύ;
Έχτισαν ένα υπέροχο γαμήλιο παλάτι και δε θες ούτε να το χρησιμοποιήσεις.
Κάθε Κυριακή, χαιρετώ νεόνυμφους εκ μέρους του δημοτικού συμβουλίου.
Ήταν τόσο όμορφα! Καταλαβαίνεις;
Σαμπάνια, μουσική, λουλούδια.
Μα δε θέλω ξένους να με χαιρετούν.
Δεν αφήναμε ξένους να μπουν.
Θα σε χαιρετούσα εγώ.
Θα βρίσκαμε την ευκαιρία να το γιορτάσουμε.
Κλείσαμε λοιπόν;
- Θα δούμε, μαμά. - Γιατί το σκέφτεσαι τόσο;
Πέρασε.
Μίσα, πες μας την ιστορία για τους δύο ηθοποιούς.
- Για ποιους; - Ξέρεις τώρα, τους δύο ηθοποιούς.
- Την έχω ήδη πει. - Ο Βίκτορ δεν την έχει ακούσει.
Ταπετσαρία.
Λοιπόν, δύο ηθοποιοί συναντιούνται.
Ο ένας είναι στο θέατρο και ο άλλος στο βαριετέ.
Γεια σου Κόλια, πώς τα πας; Έχω να σε δω 10 χρόνια.
Ποιος είναι ο Ιγκόρ;
Άσ' το, μη μου πεις, θα τον βρω μόνη μου.
Μην προσπαθήσεις, δεν πρόκειται να τον μαντέψεις.
Δεν είναι κακό, δεν είναι κακό, έχω καταφέρει κάποια πράγματα.
Αποφάσισα να δουλεύω μόνος, σόλο. Βγαίνεις στη σκηνή κι όλοι κοιτούν εσένα.
Πέφτουν όλα πάνω σου, παίρνεις όλες τις αποφάσεις.
Διαβάζεις Πούσκιν. Διαβάζεις την Κόρη του Λοχαγού του Πούσκιν.
Είναι 800 σελίδες, σωστά;
Δεν είναι όπως ο Τσέχοφ που πνίγεσαι με το έργο του.
Οπότε ανεβαίνω στη σκηνή, μόνο που δεν είχα μάθει τις γραμμές μου.
Πριν τρία χρόνια ήταν αυτός ο διαγωνισμός.
Ξέρετε, στο μνημείο του Πούσκιν, ο Αλεξάντερ Σεργκέγεβιτς ο ίδιος.
Οπότε, δεν είχα μάθει τις γραμμές μου. Και πάει λέγοντας.
Συμβαίνει μερικές φορές. Δημιουργική εργασία, ξέρετε.
Είναι αυτό από τον Πούσκιν; Φυσικά, φυσικά.
Και να λοιπόν που κατεβαίνεις από τη σκηνή. Ολομόναχος.
Είναι υψηλή τέχνη, δεν είναι σαν να απαγγέλλει κάποιος παιδικό ποίημα.
"Ω, περιμένετέ με και θα επιστρέψω", κάτι τέτοια λένε αυτοί οι άσχετοι.
Όμως τότε δεν ήμουν έτοιμος για το Φεστιβάλ Γκόγκολ.
Ήμουν και άπειρος και άβγαλτος συνάμα.
Είχα όμως ταλέντο, πολύ ταλέντο.
Οπότε, μου είπαν να φύγω.
Πού θα πήγαινα όμως;
Και ξέρετε γιατί με έδιωξαν;
Ο τύπος που φορούσε τα μεγάλα γυαλιά είπε: Λόγω φτωχής εκφραστικότητας.
Τίμοτι, πήγαινε πίσω.
Παρακαλώ, αυτή είναι η μαμά μου.
Λοιπόν, επιτέλους.
- Χάρηκα για τη γνωριμία. - Μαμά, από 'δώ είναι ο Ιγκόρ.
- Πετρούκινα. - Ιγκόρ.
- Δε μπορώ να σ' ακούσω. - Ιγκόρ.
Χάρηκα για τη γνωριμία.
Δεν καπνίζετε.
Συγχώρεσέ μας Ναντέζντα Στεπάνοβνα που έγιναν έτσι τα πράγματα.
Κανένα πρόβλημα.
Το διαμέρισμα είναι ωραίο, μόνο το ταβάνι είναι χαμηλό.
Ναι.
Λοιπόν νέοι μου, γιατί τόση σοβαρότητα; Ευθυμήστε, όλοι.
Συνεχίστε το παιχνιδάκι σας.
- Έχετε κρασοπότηρα σ' αυτό το σπίτι; - Είναι στην κουζίνα, έλα.
Ή έχετε μόνο βιβλία; Τι είναι εδώ, αναγνωστήριο;
- Έχουμε κρασοπότηρα. - Πάμε να πιούμε τότε.
Τάνια, βγες έξω.
Κλείσε την πόρτα.
Κάθισε.
Ζήτησα από την Τάνια να μας συστήσει εδώ και πολύ καιρό.
Συνέχεια το ανέβαλε.
Πόσο χρονών είσαι;
Τριάντα εφτά.
Κάθισε.
- Έχεις ξαναπαντρευτεί στο παρελθόν; - Ναι.
- Πήρες διαζύγιο; - Πάει πολύς καιρός.
Πόσος καιρός;
Περίπου πέντε χρόνια.
- Έχεις παιδιά; - Όχι.
Ήσουν μόνος σου επί πέντε χρόνια;
Ναι, ήμουν.
Διδάσκεις;
Ναι.
Σκοπεύεις να συνεχίσεις τη διδασκαλία;
Είναι πιθανό.
- Δώσε μου ένα μαχαίρι. - Συγνώμη;
Δώσε μου ένα μαχαίρι.
Πότε γνώρισες την Τατιάνα;
Στις εισακτήριες εξετάσεις.
Έρωτας με την πρώτη ματιά;
Μάλιστα.
Πες σ' όλους να έρθουν.
- Αντρέι, ξέχασες την πένα σου. - Ευχαριστώ.
- Παιδιά, πού πάτε; - Σπίτια μας.
- Να επιστρέψετε αργότερα. - Η μαμά δε θα μείνει πολύ.
Γιατί φεύγετε;
Ελάτε όλοι μέσα.
Είστε όλοι προσκεκλημένοι. Με φοβάστε;
Ελάτε παιδιά, μη ντρέπεστε.
Εντάξει, ελάτε, πέντε λεπτά.
- Πού είναι ο Μίσα; - Κάθεται μόνος του.
Τάνια;
Μισό λεπτό.
- Μίσα, θα έρθεις; - Όχι.
Χαμήλωσε τότε τον ήχο.
Ιγκόρ, μη μας κάνεις να περιμένουμε.
Για να δούμε, είναι 3/4 του λίτρου κι έχουμε έναν, δύο, τρεις, 4, 5, 10.
- Μην υπολογίζεις τον Μίσα. - Τότε εννέα.
Αυτό σημαίνει 83,3 μιλιλίτρα ο καθένας.
Είσαι άσχετος. Είναι 83,33, περιοδικό κλάσμα.
- Πολύ σωστά το υπολόγισες. - Ευχαριστώ, η δουλειά μου είναι.
- Μίσα, έλα εδώ! - Τάνια;
Άφησέ τον ήσυχο, σκέφτεται.
Είθε το απλωμένο σας χέρι να γεμίσει με πλούτη.
Αντρέι, είναι ώρα για πρόποση.
- Λοιπόν, στους νεόνυμφους. - Ναι, στους νεόνυμφους.
- Όχι, όχι. - Και μετά τι;
Προτείνω να κάνουμε πρόποση στην Ναντέζντα Στεπάνοβνα.
Ο Ιγκόρ είναι απίστευτα τυχερός με τέτοια πεθερά.
- Δεν αξίζει τέτοια τύχη. - Χαιρόμαστε πολύ που σας γνωρίσαμε.
- Ευχαριστώ. - Φίλοι, στην Ναντέζντα Στεπάνοβνα.
Με κάνατε να κοκκινίσω, ας πιούμε.
- Ας πιούμε. - Τάνια, στην υγεία σου.
Μα την ευχή! Πολύ καλό κρασί!
Μίσα, θες κέικ;
Άφησέ τον, έχει βυθιστεί στις σκέψεις του.
Ήταν υπέροχος σήμερα.
- Ηθοποιός είναι; - Όχι, δικηγόρος.
- Μα αυτό δεν έχει σημασία. - Άρα ερασιτέχνης;
Γνωρίζατε ότι προεδρεύω της κριτικής επιτροπής;
- Μαμά, γιατί δεν έχεις πάρει κέικ; - Το ξέχασα.
Γιατί έβαλες αυτή τη θλιβερή μουσική;
Ας πιούμε!
Στην υγειά των νεονύμφων. Στην...
Όπως είπε κάποτε ένας ποιητής:
Λάτρεψε την αγάπη σου.
Με τα χρόνια, λάτρεψέ την ακόμα περισσότερο.
Η αγάπη δεν είναι σκαλίσματα στα παγκάκια, ούτε βόλτες στη φεγγαράδα.
Μίσα, χρησιμοποίησε τη λευκή.
Πήρα εισιτήρια για σινεμά, χαμένα πήγαν.
Νομίζεις ότι μου το ζήτησαν;
Έπρεπε να πάω από μόνη μου να τους επισκεφθώ.
Αν ήταν βιολογική μου κόρη, θα την αποθάρρυνα.
Όλη μου τη ζωή έζησα στο φόβο.
Φοβόμουν ότι μια μέρα κάποιος θα διέδιδε ότι δεν είναι δικό μου παιδί.
Έφυγα τρέχοντας στο σπίτι με την σκέψη ότι το είχε ανακαλύψει.
Δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμα.
Μακάρι τουλάχιστον να ερχόταν σε μένα να την συμβουλεύσω.
Δεν είμαστε ξένοι.
Τέλος πάντων.
Όταν έβγαινε μ' αυτόν τον φίλο της τον Ιγκόρ,
ποτέ δεν είπα ούτε λέξη.
Σωστά, ούτε λέξη.
Ίσως είπα κάνα αστείο, σιγά το πράγμα.
Δε χωρούν αστεία σε τέτοια πράγματα.
Έχουν τα δικά τους αστεία κι εσύ έχεις τα δικά σου.
Θυμάσαι πώς μου είπες ότι έπρεπε να υιοθετήσω αγόρι;
Πίστευα ότι το κορίτσι θα ήταν πιο κοντά σε μένα, στη μητέρα της.
Τέλος πάντων.
Ξέρεις, τελικά τα παιδιά πρέπει να ξεφεύγουν από μόνα τους.
- Αλλιώς τι θα γινόταν; - Φιλόσοφε.
Ωραία τα λες, αλλά δεν είναι κόρη σου.
Η ταινία που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.info
Καληνύχτα.
- Κράφτσενκο; - Πρόσεχε. Κλείσε την πόρτα.
Τι μπάχαλο! Υποσχέθηκες να τελειώσεις την ανακαίνιση μέχρι σήμερα.
- Πού έχουν πάει όλοι; - Πιθανώς έχουν πάει σινεμά.
Δευτέρα σήμερα, έχει βγει νέα ταινία.
Εξάλλου, 9 λείπουν για εξετάσεις κι ένας δεν έμεινε στο σχολείο το βράδυ.
- Ποιος; - Ο Βοστριακόφ.
- Ήρθαν τα κοστούμια για το διαγωνισμό; - Λογικά ναι.
- Λογικά ήρθαν ή λογικά έχουν έρθει; - Ήρθαν, ήρθαν.
Ναντέζντα Στεπάνοβνα, θέλω να φύγω νωρίς, τα γενέθλια της κόρης μου.
- Έχεις κόρη; - Τέσσερα παιδιά.
- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ.
Κράφτσενκο!
Να πάρει.
Αυτό είναι για μένα.
Εργάτες σου λέει.
Γιατί δεν πήγατε σινεμά;
- Δουλεύουμε. - Έχουμε ήδη δει αυτή την ταινία.
Πού είναι ο Βοστριακόφ;
Λοιπόν, ποιος ξέρει πού είναι ο Βοστριακόφ;
- Δεν ξέρω. - Μάλιστα.
- Καθαρίσετε τα πράγματά του; - Όχι, είναι εδώ.
- Ποιοι είναι οι φίλοι του; - Εγώ.
Όλοι είναι φίλοι του.
Οι γονείς του είναι στην πόλη;
- Ναι. - Κατάλαβα.
Παρεμπιπτόντως, τον είδα σ' ένα πολύ περίεργο μέρος. Φεύγω τώρα.
Οι βαθμολογίες έχουν σταλθεί στην περιφέρεια;
- Λογικά ναι. - Λογικά ναι ή έχουν σταλθεί;
Δεν ξέρω.
Να σου πω Μπόρις Γκριγκόριεβιτς, υπάρχει κάτι που ξέρεις;
Εντάξει. Βεβαιώσου ότι η ανακαίνιση θα τελειώσει απόψε.
Διαφορετικά, θα τα πούμε αλλιώς.
- Κατάλαβες; - Κατάλαβα.
- Ναντέζντα Στεπάνοβνα, σας περιμένω. - Αργότερα.
Είναι η σειρά των παιδιών μου, πάω να τα τσεκάρω.
Γιατί δεν είστε όλοι έτοιμοι;
Θέλετε να χαλάσετε όλη την εμφάνιση; Πάμε γρήγορα!
Κορίτσια, μην στέκεστε απλά εκεί. Αγόρια, γυρίστε πίσω στην αίθουσα.
- Η Γιερμολέαβα δε θέλει να βγει. - Γιερμολέαβα;
Τι τρέχει;
Γιερμολέαβα, σου μιλώ.
- Ο Βοστριακόφ εξαφανίστηκε. - Τι;
- Η Γιερμολέαβα πήγε πριν να τον βρει. - Αλήθεια, έτσι Ζίνα;
Ετοιμαστείτε, έρχεται η σειρά σας!
Δεν υπάρχει χρόνος για κουβεντολόι. Γιερμολέαβα, ντύσου.
Αγόρια, γυρίστε πλάτη. Κορίτσια, στοιχηθείτε.
Γιερμολέαβα;
Σχολή Καλών Τεχνών επί σκηνής!
Βγείτε όλοι έξω, όλοι.
Ο Βοστριακόφ σου δεν έχει εξαφανιστεί.
Ναι, εξαφανίστηκε! Δεν τον ξέρετε καθόλου.
Είναι αθώος, τον αποβάλλατε για ένα τίποτα.
Ήταν δικό μου λάθος, δεν τον ξέρετε! Δεν ξέρετε τίποτα! Τίποτα εντελώς!
Ίσως πήγε και πνίγηκε!
Δεν τον ξέρετε, είναι πολύ περήφανος, δε θα επιστρέψει ποτέ.
Ανάθεμα τους χορούς σου!
Αυτό ήταν.
Όλα τα κοστούμια έγιναν για το τίποτα.
Κάνεις λάθος.
Βιαστείτε.
Κασκόλ.
Χέρια.
Πιο κοντά.
Καθίστε.
Έτοιμοι; Πάμε!
Πολύ ωραία! Δείτε τα κοστούμια.
Η Πετρούκινα έδωσε τον καλύτερο εαυτό της.
Ναντέζντα Στεπάνοβνα, βγήκε απλά υπέροχο!
Όλα καλά πλέον!
Χοτζάεφ, σιγουρέψου ότι όλα τα κοστούμια θα επιστραφούν.
Μάλιστα, κυρία.
Εδώ είστε, σας βρήκα!
Εντάξει, να το κάνουμε στα γρήγορα.
Πάμε έξω.
- Όχι αγαπητή μου, δε μ' αρέσει. - Μα γιατί;
Δεν είπα αυτό.
- Το είπατε. - Όχι, δεν το είπα.
Το είπατε.
Καλά, δεν το θυμάμαι.
Κι αυτό εδώ; Αυτό είναι, να με συγχωρείς, καθαρή κολακεία.
- Πώς; Τι κολακεία; - Είναι κολακευτικό.
Δεν είναι κολακεία, είναι ένα σημαντικό θέμα.
Και όλοι περιμένουν.
- Όλοι; - Όλοι, μάλιστα.
Εντάξει.
Και μ' αυτό όμως; Αυτό εδώ με κάνει και ντρέπομαι.
"Υποδεχτείτε μια κουρασμένη, σεμνά ντυμένη γυναίκα,
με κύκλους γύρω από τα νεανικά μάτια της."
Μα είναι αλήθεια!
- Καλά. Μέχρι πού σπούδασες; - Πανεπιστήμιο.
Και η κόρη μου είναι στο πανεπιστήμιο.
- Κάνει ζέστη. - Ίσως να έρθει καταιγίδα.
Έχει υγρασία.
Η κόρη μου σπουδάζει μαθηματικά.
Στις ανθρωπιστικές επιστήμες θα ήταν καλύτερη.
Φυσικά. Ναντέζντα Στεπάνοβνα, θέλετε να τα δοκιμάσετε;
- Φυσικά. - Ορίστε.
Σας πάνε.
- Βολικά είναι. - Ναι, όντως.
- Εδώ, το έκανα σωστά; - Καθόλου, αγαπητή μου.
Όχι απλά για ευρείες ομάδες εργασίας, "μόνο" για ευρείες ομάδες εργασίας.
Εκπαιδεύουμε ομάδες νέων εργαζομένων...
Ναι, ναι, ναι. Κατάλαβα.
- Κατάλαβα. - Εδώ. Η καινοτόμος πορεία.
Τι έχει αυτό;
Να χρησιμοποιήσουμε διαφορετική λέξη γι' αυτό;
Πρωτοβουλία, πρωτοβουλία.
Σαν γρίφος είναι.
Πρωτοβουλία δεν είναι κακή λέξη.
- Ίσως πρέπει να πούμε αρχή. - Όχι, ούτε αυτό είναι καλό.
Πρωτοβουλία. Πρωτοβουλία.
Τι λες για κάποια άλλη λέξη που σημαίνει το ίδιο πράγμα,
αλλά η λέξη είναι διαφορετική;
- Μια συνώνυμη; - Ακριβώς. Μια συνώνυμη.
Χρειαζόμαστε μια συνώνυμη.
Πρωτοβουλία, πρωτοβουλία.
Ίσως...
- Όχι. - Σύντροφε Πετρούκινα!
- Κάποιος σας ζητεί! - Έρχομαι!
Ναντέζντα Στεπάνοβνα, παρακαλώ υπογράψτε εδώ στη γωνία.
- Νάντια; - Έρχομαι.
Πρωτοβουλία, αρχή, ποια η διαφορά;
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ.
Τι είναι συνώνυμο με τη λέξη πρωτοβουλία;
Αρχή.
- Ιβάν Πέτροβιτς; - Ναι;
Πρέπει να φύγω, Ιβάν Πέτροβιτς. Έχω μια δουλειά να τελειώσω.
Δε θα υπάρξει συζήτηση απόψε ούτως ή άλλως. Υπάρχει πρόβλημα;
- Παρακαλώ, πήγαινε. - Ευχαριστώ.
Αντίο σας. Αντίο σας.
- Ναντέζντα Στεπάνοβνα; - Ναι;
- Το τσαντάκι σας. - Ευχαριστώ. Αντίο.
Τώρα μια σύνθεση μπαλέτου, "Η Μικρή Σημύδα".
Ναντέζντα Στεπάνοβνα, χρειάζεστε το κλειδί για το γραφείο σας;
- Είναι κλειδωμένο; - Ναι, είναι πολύ αργά.
- Όχι, δεν υπάρχει πρόβλημα. - Εντάξει.
ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΙΜΩΜΕΝΩΝ
Ναντέζντα Στεπάνοβνα, βρήκαν αυτό το παιδί;
Ναντέζντα Στεπάνοβνα;
- Ορίστε; - Τον πώς τον λένε, τον Βοστριακόφ;
Δεν ξέρω.
Μπόρις Γκριγκόριεβιτς;
- Τι κάνεις εδώ; - Βάφω. Θα τελειώσουν όλα απόψε.
- Και πού είναι οι φοιτητές; - Πήγαν να κάνουν τσιγάρο.
- Εσύ δεν πήγες; - Δεν καπνίζω;
Δεν εννοώ αυτό. Σταμάτα αμέσως και φύγε. Έχεις τα γενέθλια της κόρης σου.
Έχω ώρα.
- Ποιος είναι; - Ζουν εδώ οι Βοστριακόφ;
Δεν είναι σπίτι. Είναι όλοι στο εργοστάσιο.
Κι ο γιος τους;
Ο γιος κάνει το χρόνο του.
Τι εννοείτε κάνει το χρόνο του;
Είναι εγκληματίας. Έτσι κάνει χρόνο... στη φυλακή.
Έχει ακόμα δύο χρόνια που του μένουν.
Γιαγιά, κάνετε λάθος.
Εννοώ τον Σεργκέι Βοστριακόφ.
Τον πιο μικρό! Ο πιο μικρός το έσκασε.
Τι εννοείτε το έσκασε;
Έφυγε μακρυά.
Ο πατέρας του τον χτυπούσε συνέχεια, οπότε έφυγε.
- Και δεν έχει εμφανιστεί; - Όχι καλή μου, δεν έχει εμφανιστεί.
Κατάλαβα. Εντάξει, ευχαριστώ. Αντίο.
Περίμενε ένα λεπτό.
Δοκίμασε ένα μικρό πιτάκι. Είναι ακόμα ζεστό.
Τα έφτιαξα μόνη μου.
Ευχαριστώ. Αντίο.
Να σου πω καλή μου, μη φεύγεις.
Μείνε. Έλα να τα πούμε.
Πρέπει να φύγω.
Γιαγιά, γιατί δεν ανοίγετε την πόρτα; Φοβάστε;
Είναι η αλυσίδα, βλέπεις;
Δε μπορώ ν' ανοίξω την πόρτα, η αλυσίδα δε μ' αφήνει.
Να προσέχετε.
Εμπρός;
Αστυνομία;
Να μιλήσω στον σύντροφο Καλίνγκα.
Ναι.
Χαίρετε. Η Πετρούκινα είμαι.
Ακούστε, ένα από τα αγόρια λείπει. Το έσκασε από την εστία.
Ναι. Δεν εμφανίστηκε στο σπίτι του.
Αποσκευές; Όχι, δεν πήρε τίποτα.
Κοιτάξτε, δεν είχε χρήματα.
Είναι 16 χρονών.
Ναι. Βοστριακόφ, Σεργκέι Φιόντοριτς.
Σεργκέι Φιόντοριτς.
Ναι, ο αδερφός του.
- Έχω επισκέπτες βλέπω. - Τι συνέβη, μαμά;
Κάποιος το έσκασε.
Είχες φύγει.
Παντρεύτηκα.
- Βιάζεσαι; - Ναι.
Έψαχνα σ' αυτές τις ταινίες, βρήκα αυτή που σου έστειλε η Νίνα.
Θες να την ακούσεις;
Τάνια;
Μήπως να έμενες;
Δεν τον αγαπάς, έτσι;
Μαμά, δε θέλω να το συζητήσω με κανέναν, πολύ περισσότερο με σένα.
Εντάξει, κατάλαβα.
Μαμά, μην το κάνεις. Θα έρχομαι να σε βλέπω.
Εντάξει.
Χρειάζεσαι διακοπές. Να πας στη Νίνα. Πάρτε και το σκάφος.
Αγόρασε και μια καινούργια ρόμπα.
Πάμε να την αγοράσουμε τώρα.
Δεν πειράζει, αργότερα.
Άσε με.
Μαμά, είσαι νέα.
Εξακολουθείς να είσαι όμορφη.
Γιατί γελάς; Είναι η αλήθεια.
Άλλες γυναίκες στην ηλικία σου παντρεύονται.
Όντως παντρεύονται. Θα το κάνω κι εγώ.
Κάν' το. Γιατί όχι;
Εντάξει, ίσως.
Κάν' το, ξεκίνα μια νέα ζωή.
Είσαι συνέχεια υπεύθυνη μια για το ένα και μια για το άλλο, έχεις εξαντληθεί.
Παράτα τα όλα αυτά.
Άσε και κάναν άλλον ν' ανησυχεί για τα σκασμένα.
- Ν' αφήσω κάναν άλλον; - Ναι.
Ν' αφήσω άλλον να το κάνει;
Δε συμπαθείς πολύ η μητέρα σου.
Φυσικά. Είμαι επαρχιώτισσα. Απλοϊκή, σε κάνω να ντρέπεσαι.
- Είμαι μια απότομη στρατιωτίνα. - Μαμά, δεν είναι έτσι.
Άσε κάποιον άλλον να το κάνει.
Έτσι σκέφτεσαι, σωστά;
Ποτέ δεν ήξερα τέτοιες λέξεις σαν αυτές.
Άσε κάποιον άλλο να το κάνει.
Όλη μου τη ζωή, δούλευα για μένα και όλον τον κόσμο.
Όπου κι αν με χρειάζονταν, δε διάλεγα ούτε επέλεγα.
Για μένα και για όλον τον κόσμο.
Και ποτέ δεν το μετάνιωσα.
Ακούς;
Καταλαβαίνω.
Μαμά, θέλεις να μείνω;
Με λυπάσαι.
Μη με λυπάσαι.
Αντίθετα, πρέπει να με ζηλεύεις.
Ναι, ναι! Πρέπει να με ζηλεύεις.
Δε χρειάζεται να μείνεις.
Πήγαινε.
Τάνια!
Νάντια, σε περιμέναμε! Έχουμε νέα να σου πούμε!
Η Νίνα υπερασπίστηκε τη διατριβή της και η Κλάσα εργάζεται στον ΟΗΕ.
Εκεί να δεις μεγαλεία, που να στα λέω!
Περιμένετε! Πετρούκινα, τι γουρούνα είσαι!
Δεν ήρθες καν στην Ημέρα της Νίκης. Σε περιμέναμε στο θέατρο όλο το βράδυ.
Πιστεύεις πλέον ότι παράγινες καλή για τους παλιούς συντρόφους;
Λοιπόν, αν δεν εμφανιστείς σε 3 μέρες, θα έρθουμε να σε βρούμε!
- Θα σου δώσουμε και παράσημο! - Ξέρεις, απ' αυτό που πονάει!
- Νάντια, μήπως είσαι άρρωστη; - Τι λες; Σταμάτα.
Ακούστε κορίτσια, ας πούμε ένα τραγούδι για τη Νάντια.
# Εκεί όπου το πεζικό δεν περπατά,
# εκεί όπου το τρένο δεν προχωρά,
# εκεί όπου το τανκ δεν περνά,
# εκεί το ατσάλινο πουλί θα πετά,
# εκεί όπου το τανκ δεν περνά,
# εκεί το ατσάλινο πουλί θα πετά.
Ναντέζντα Στεπάνοβνα, ο φυγάς βρέθηκε!
Αυτός ο Βοστριακόφ. Είναι στην αίθουσα εστίασης.
Δεν έχει φάει δύο ημέρες. Ψωμολυσσάει, έχει ρέψει.
Μου έδωσες μεγάλη χαρά!
Ναντέζντα Στεπάνοβνα;
Περιμένετε εδώ, αγόρια.
Έχει βγει πολλή δουλειά για σας.
Λατρεύω το σακάκι σας.
Περάστε, περάστε.
- Περίμενε, Μπόρις Γκριγκόριεβιτς. - Μισό εσύ.
Ναντέζντα Στεπάνοβνα, ο Βοστριακόφ επέστρεψε.
- Να τον φέρω μέσα; - Το ξέρω, ναι, φέρ' τον.
Πέρασε.
Λοιπόν;
Τι έχεις να μας πεις;
Συγχωρήστε με Ναντέζντα Στεπάνοβνα για την απρεπή συμπεριφορά στη λέσχη.
Έχω καταλάβει το λάθος μου, δε θα ξαναγίνει.
Ποτέ δε θα ατιμάσω ξανά την τιμή του σχολείου.
Γιερμολέαβα, συγχώρεσέ με...
που σ' έσπρωξα.
Δε θα ξαναγίνει.
Μπορούν να φύγουν;
Ναι, μπορούν. Όλοι εκτός από τον Βοστριακόφ.
Πες το πάλι.
Ναντέζντα Στεπάνοβνα, συγχωρήστε παρακαλώ τη λάθος συμπεριφορά μου.
Ποτέ δε θα ατιμάσω ξανά την τιμή του σχολείου. Έχω...
Εντάξει, σταμάτα.
Αρκετά με τις συγνώμες.
Δε σε πιστεύω.
Άκου, Βοστριακόφ.
Πού σκόπευες να πας;
Θες να γίνεις λιμενεργάτης; Οδοκαθαριστής;
Θες ν' ακολουθήσεις τον αδερφό σου στον ίδιο δρόμο;
Βοστριακόφ;
Γιατί είσαι τόσο αλαζόνας;
Σας απεχθάνομαι.
Όλα καλά; Βλέπετε; Σας το είπα.
Έχω τις ευχητήριες κάρτες, κατευθείαν από το τυπογραφείο.
Απλώς χρειάζονται την υπογραφή σας κι είναι όλες έτοιμες.
Οι επιβάτες χωρίς εισιτήρια απαγορεύονται.
Δώστε τις θέσεις σας σε ηλικιωμένους επιβάτες.
Μαμά, κοίτα! Ένα σκυλί.
Νάντια!
- Πώς είσαι; - Καλά.
- Τι σκαρώνεις; - Τίποτα ιδιαίτερο.
- Θα πας στο αεροδρόμιο; - Ξεκουραζόμαστε για το τουρνουά αύριο.
Πιέζω τα παιδιά πολύ σκληρά.
- Εντάξει, καλή τύχη. - Θα την χρειαστώ.
- Πρέπει να είμαστε ενωμένοι. - Ναι.
Σταματήστε!
Κάντε το ξανά!
Πιο γρήγορα!
- Είσαι ανοιχτά; - Ελάτε, Ναντέζντα Στεπάνοβνα.
- Χαίρετε. - Χαίρετε.
Περιμένω μια παραγγελία.
- Θα θέλατε μπύρα; - Πεινάω.
- Τι λες για ένα ποτό; - Δεν πουλάμε ποτά.
- Τι λέτε για μπύρα; - Νομίζω ότι η μπύρα μου κάνει.
Ωραία, θα πιω κι εγώ μία να σας κρατήσω παρέα.
- Αλεξάνδρα Ιβάνοβνα, η μπύρα ήρθε! - Έφτασα.
Θα σας φέρω και μπύρα.
- Να βοηθήσω. - Όχι, καλά είμαι.
- Έλα τώρα. - Όχι, αφήστε.
- Είναι πιο εύκολο μαζί! - Το έχω συνηθίσει.
- Είσαι η Αλεξάνδρα Ιβάνοβνα. - Σούρα να με λέτε.
Αλεξάνδρα Ιβάνοβνα είναι για όλους αυτούς τριγύρω, είναι πιο επίσημο.
Σας παρατηρώ εδώ και κάποιο καιρό. Περνάτε από μπροστά, πρωί και βράδυ.
- Και είστε πάντα μόνη. - Ναι. Πάντα μόνη.
Τελειώσαμε.
Κι εσύ; Δεν πεινάς;
Έφαγα στο σπίτι.
Κατσαρόλες και τηγάνια παντού, ένα μπάχαλο γίνεται.
- Σας αρέσει; - Πολύ.
- Σαν σπιτικό είναι. - Αγορασμένο.
- Έχεις μεγάλη οικογένεια; - Έχω δύο παιδιά.
Εσείς έχετε μια κόρη, το ξέρω αυτό.
Η ταινία που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.info
Έχεις σύζυγο;
Σύζυγο;
Ναι, έχω σύζυγο.
Αλλά είναι με κάποια άλλη.
Τώρα είναι καλός γι' αυτήν.
- Τυχαίνει, έτσι; - Τυχαίνει.
Ωραία μπύρα.
Πριν από τον πόλεμο, ζούσα στη Μόσχα.
Αλλά μετά την εκκένωση, βρέθηκα εδώ.
- Έτσι έγινε. - Έχω φίλους στη Μόσχα.
Έχω να τους δω εδώ και πέντε χρόνια.
Θα ήταν υπέροχα να δω τη Μόσχα.
Περίεργο όμως.
Μερικές φορές κάθομαι να τους γράψω γράμμα...
και τίποτα δε μου έρχεται.
Δεν υπάρχει τίποτα ενδιαφέρον να γράψω.
Νιώθω ότι πρέπει να σκαρφιστώ κάτι.
Τίποτα ενδιαφέρον στη ζωή σας; Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί αυτό.
Φαίνεται πως είμαι πολυάσχολη, αλλά όλα είναι για το τίποτα.
Δε βρίσκω καμιά ευχαρίστηση για μένα ή οποιονδήποτε άλλον.
Κι έτσι συνεχίζεται.
Δεν ξέρω.
Εγώ απολαμβάνω τη ζωή.
Είναι κρίμα πάντως που ο χρόνος περνά τόσο γρήγορα.
Μου φαίνεται λες και τώρα τελείωσα το σχολείο.
Αριθμός σχολείου 225.
Ξέρεις, με θεωρούσαν καλλιτεχνική φύση όταν ήμουν στο σχολείο.
Πλάκα μου κάνετε.
Τραγουδούσαμε: # Το κουδούνι στη νυχτιά...
Πάμε μαζί. # Το κουδούνι στη νυχτιά...
# πόσες σκέψεις μέσα μου γεννά.
Δεν είχα κανένα ταλέντο.
Πήγαινα χορό, αλλά μετά με πέταξαν με τις κλωτσιές έξω.
Ήμουν ψηλότερη απ' όλα τ' αγόρια.
Γυρνούσα σπίτι από το σχολείο, κλειδω- νόμουν στο δωμάτιο και χόρευα βαλς.
Θυμάστε Ναντέζντα Στεπάνοβνα πώς χόρευαν στο "Ο Βασιλιάς του Βαλς";
- Δεν έχουμε χαρτί περιτυλίγματος. - Θέλω μόνο μισή οκά.
Μίτια.
Μίτια!
- Πάμε να γυρίσουμε. - Περίμενε.
- Ξέρεις το δρόμο για πίσω; - Όχι.
- Ας καθίσουμε εδώ μια στιγμή. - Είναι ώρα να γυρίσουμε.
Όλο το νοσοκομείο λογικά μας ψάχνει.
Είναι τόσο ήσυχα εδώ.
Φαντάσου.
Είναι πάντα ήσυχα εδώ.
Είναι δρόμος για άμαξες. Σωστά;
Σωστά, είναι φτιαγμένος από πέτρα.
Όλα είναι φτιαγμένα από πέτρα εδώ.
Είναι μούσκεμα κάτω.
Δε σ' αρέσει εδώ;
Ένας υπολοχαγός μ' έφερε εδώ, μου είπε μια ενδιαφέρουσα ιστορία.
Κάποτε υπήρχε μια ολόκληρη φυλή ανθρώπων εδώ.
Λάξευσαν την πόλη στο βράχο. Φαντάζεσαι πόση δουλειά χρειάστηκε;
Έκαναν θαύματα στην πέτρα κι έγιναν διάσημοι γι' αυτό.
Και ξαφνικά, όλοι εξαφανίστηκαν.
Μίτια, πού πάμε από 'δώ;
Θα βρούμε το δρόμο.
Αν πας αριστερά, θα χάσεις το άλογό σου.
Αν πας δεξιά, θα χαθείς εσύ.
Τι θα έκαναν οι παλιοί ήρωες σε τέτοια περίπτωση; Δε θυμάμαι.
- Οι ήρωες πάντα πήγαιναν ευθεία. - Ήταν ανόητοι.
Αυτόν το δρόμο έπρεπε να πάρουμε.
Δέχτηκαν επίθεση;
Όχι, κάποιος θα τους είπε ότι η ζωή είναι ευκολότερη αλλού.
Και το πίστεψαν;
Δες και μόνη σου.
Και πλήρωσαν το τίμημα.
Η τέχνη τους πέθανε όπου κι αν κατέληξαν, η πέτρα έμεινε πίσω.
- Είναι κρίμα. - Ναι.
Μίτια, θα μου γράφεις;
Πετρούκινα, στο αεροπλάνο σου!
Το θυμάσαι;
Φυσικά και το θυμάμαι.
Ήσουν τόσο ψάρι!
Λες ψέματα.
Εσύ μου έλεγες ότι ήμουν η καλύτερη πιλότος ανάμεσα στις κοπέλες.
Αν δεν είχα τραυματιστεί,
δε θα είχες μάθει ότι ήμουν στο μέτωπο.
Με... σκεφτόσουν άραγε ποτέ;
Ήθελες... να μετατεθώ στη μονάδα σου;
- Ίσως και να με μετέθεταν. - Μίτια;
Μ' αγαπάς;
- Μίτια, πρέπει να φύγουμε. - Φοβάσαι;
Λογικά μας ψάχνουν.
Είσαι πραγματικά γενναίος ή απλώς αφήνεσαι;
Υποθέτω ότι προσποιούμαι.
Κουράστηκες από το περπάτημα;
Όχι, όχι εγώ.
- Εσύ; - Όχι, μπορώ να περπατήσω κι άλλο.
Αυτό είναι το γραφείο όπου έζησε και δούλεψε ο Πιότρ Αλεξέγιεβιτς.
Εδώ είναι...
- Γείτσες! - Ευχαριστώ.
Το τραπέζι που καθόταν.
Εδώ είναι το μικροσκόπιο, το μελάνι, τα ψαλίδια και το κασκόλ του.
Ναντέζντα Στεπάνοβνα, με συγχωρείτε, παρακαλώ, κάθεστε στο έκθεμα.
- Θα μπορούσατε να καθίσετε εδώ; - Ζητώ συγνώμη γι' αυτό.
Θα θέλατε να φωνάξω τον Πάβελ Γκαβρίλοβιτς;
- Ίσως πάρει λίγη ώρα. - Θα περιμένω. Ευχαριστώ.
Μην αγγίζετε τα εκθέματα.
Βρισκόμαστε μπροστά σε πίνακα αφιε- ρωμένο στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο.
Ναντέζντα Στεπάνοβνα; Μήπως ξέρετε πότε θα τελειώσουν τα δημόσια λουτρά;
Τα έχουν ξεκινήσει εδώ και κάποιο καιρό.
Ως λαϊκός κομισάριος, ίσως γνωρίζετε κάτι γι' αυτό.
- Δεν ξέρω τίποτα. - Με συγχωρείτε.
...ένας ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης, ο γενναίος αξιωματικός Αλεξέι Σεντίκ.
Δημιουργήθηκε από ντόπιο καλλιτέχνη κι έγινε δωρεά στο μουσείο μας.
- Είναι νεκρός; - Όχι, ο Αλεξέι Σεντίκ ζει.
- Πού πηγαίνεις; - Έβαλα στοίχημα.
- Εδώ πέρα. - Προχωράμε στο επόμενο έκθεμα.
- Δεν ενδιαφέρεσαι; - Γιατί; Αφού έβαλα στοίχημα.
Αυτή είναι φωτογραφία του πιλότου Ντιμίτρι Γκρατσιόβα.
Κατέρριψε 17 εχθρικά αεροσκάφη κι έγινε ήρωας της ΕΣΣΔ μετά θάνατον.
Εδώ είναι δύο γυναίκες Ίκαροι πιλότοι στην Πτέρυγα Μάχης γυναικών,
η Ξένια Οβσιάνκοβα και η Ναντέζντα Πετρούκινα.
- Σκοτώθηκαν; - Η Ξένια Οβσιάνκοβα το 1945.
Η Ναντέζντα Πετρούκινα ζει κι εργάζεται ως κομισάριος στο δημοτικό συμβούλιο.
Προχωρήστε στο επόμενο δωμάτιο. Μην αγγίζετε τα εκθέματα.
Τον βλέπω, θα επιτεθώ.
Μίτια.
Μίτια, τι συνέβη;
Μίτια! Μίτια!
ΝΤΙΜΙΤΡΙ ΓΚΡΑΤΣΙΟΒΑ
ΠΕΤΡΟΥΚΙΝΑ
Νάντια;
- Περίμενες πολύ ώρα; - Λίγη.
Τι κάνεις χωμένος εκεί μέσα;
Σου έφεραν κι άλλο μαμούθ;
Όχι, τα μαμούθ είναι πολύ δύσκολο να έρθουν στην περιοχή μας.
Πάμε στο γραφείο μου.
Με την ευκαιρία, βρήκαν όντως αληθινό μαμούθ στα βόρεια.
Σκέψου το, μετά από αιώνες που βρισκόταν στο παγωμένο νερό,
η σάρκα του μαμούθ αποδείχθηκε καθ' όλα βρώσιμη.
Οι επιστήμονες μαγείρεψαν το κρέας και το δοκίμασαν. Ήταν πραγματικά καλό.
Λίγο σκληρό όμως. Σαν κρέας αρκούδας.
Φαντάσου, μια πραγματική μπριζόλα από κρέας μαμούθ, με κρεμμύδια.
- Καλό δεν είναι; Ή για παράδειγμα... - Πάσια;
Παντρέψου με.
Δε θέλεις.
Δεν το βλέπεις;
Ο διευθυντής του μουσείου... παντρεύεται ένα από τα εκθέματά του.
Είμαι ένα από τα εκθέματά σου.
Νάντια, τι τρέχει;
- Πάβελ Γκαβρίλοβιτς, να σε δω; - Είμαι απασχολημένος τώρα.
Ξέρεις...
σήμερα ένα μικρό κορίτσι ρώτησε για μένα...
"Σκοτώθηκε;"
Λοιπόν, τι νομίζεις;
Σκοτώθηκε;
Κοίτα, ένα ψάρι.
Το μόνο βαλσαμωμένο ψάρι στον κόσμο.
Έχω κάποια νέα.
Ξέρεις, εγκατέλειψα τη δουλειά μου στο σχολείο, για πάντα.
Αρχίζω καινούργια ζωή.
Φαντάσου το, Πάσια.
Ακριβώς όπως και μετά το χορό αποφοίτησης.
Όλοι οι δρόμοι είναι καλοί. Επιλέξτε αυτόν που σας αρέσει.
- Επιτρέπεται; - Παρακαλώ, μπες.
Νάντια;
- Πάσια, πρέπει να δουλέψεις. - Κοιτάξτε τι βρήκαμε.
Δε σ' αφήνω να φύγεις.
Πάσια, πρέπει να πάω σπίτι, είμαι κουρασμένη.
Έλα απόψε, θα μαζευτούμε για τσάι. Να προσέχεις.
- Έλα, λίγο ακόμα. - Χαίρετε, Ναντέζντα Στεπάνοβνα.
Χαίρετε.
Μην ξεχάσεις το κατσαβίδι.
Λίγο προς τ' αριστερά.
Καλά είσαι.
- Προσέξτε! - Φύγετε από τη μέση!
- Πολίτη, μπορώ να βοηθήσω; - Ναντέζντα Στεπάνοβνα;
Χαίρετε. Ψάχνετε τον Ιγκόρ Μιχαΐλοβιτς;
Είδε κανένας τον Ιγκόρ;
- Είναι στον πύργο ελέγχου. - Στον πύργο ελέγχου.
Ετοιμαζόμαστε για το τουρνουά αύριο.
- Λοιπόν, αντίο τότε. - Αντίο. Ελάτε να μας επισκεφθείτε ξανά.
- Δε θα ξεκινήσει. - Θα το πιέσουμε.
Μάλισεφ, μην κοπροσκυλάς.
Έλα, βάλε ένα χεράκι εδώ.
- Χαίρετε, Ναντέζντα Στεπάνοβνα. - Γεια σας, παιδιά.
- Είδατε τον Ιγκόρ Μιχαΐλοβιτς; - Έχει ήδη απογειωθεί.
Όχι, το σακάκι του είναι εδώ, θα έρθει όπου να 'ναι.
ΤΑΧΥΤΗΤΑ
- Νάντια; Καλά; - Καλά.
Απλά περιεργάζομαι τα αεροπλάνα σας. Είναι ωραία αεροσκάφη.
Θα έπρεπε να έρθεις νωρίτερα, θα σ' έκανα μια βόλτα.
Ναι, καλά. Ξέρεις ότι δε θα ερχόμουν, γι' αυτό το λες άλλωστε.
Μείνετε εκεί, Ναντέζντα Στεπάνοβνα! Θα σας σπρώξουμε!
Ελάτε, πάμε!
- Νιώστε τον άνεμο στο πρόσωπό σας! - Ναι! Θα τον νιώσω! Και σύντομα!
- Καλή τύχη! - Θα ευχαριστηθώ καθαρό αέρα!
Καλή πτήση να έχετε!
# Ακόμα πιο ψηλά, πιο ψηλά και πιο ψηλά.
Πάμε το τελευταίο σπρώξιμο!
Μισό, παιδιά! Ξεκινήστε να φρενάρετε!
Απόδοση & Επιμέλεια Υποτίτλων: Magico Tammy Team / zachs75